Rustdag en een andere route dan gepland

Donderdag besloten we een dagje rust te nemen om onze plannen goed te bekijken. We gingen naar Staufen, hingen rond aan de zwemvijver en deden vooral niet te veel.

Vrijdag vertrokken we op tijd, met als einddoel een camping vlakbij Basel. Ergens halverwege besloten we de camping in kwestie even te bellen voor een plekje. Helaas bleek de camping de komende twee dagen volledig volgeboekt, dus moesten we op zoek naar een nieuw plan.

We namen een lunchpauze, Mira ving een sprinkhaan, wij zochten een nieuwe eindbestemming.

We besloten het Zwarte Woud even links de laten liggen (of nou ja, straks rechts wel, maar goed) en vonden een camping net over de grens met Frankrijk.

Het was nog een eind fietsen en het was ondertussen heel erg warm, maar er was gelukkig heel veel te zien onderweg.

Zo kwamen we langs een kerkje gehouwen in de rotsen en hadden we prachtige uitzichten. Helaas was ook een stuk van het mooie fietspad afgesloten en moesten we langs een grote baan in de zinderende hitte.

Gelukkig maakte de camping veel goed voor die warmte: er was een zwembad! Mira had bedacht dat ze kon zwemmen zonder bandjes, want dat had ze gedroomd. Na een keer proberen, toch maar bandjes omgedaan 🙃

We eindigden de dag met frieten, hoera!